نامه های امام علی ع۷

نهج البلاغه

نامه ۷ - نامه اى ديگر به معاويه

و من كتاب له عليه‌السلام إليه أيضا

أَمَّا بَعْدُ

فَقَدْ أَتَتْنِي مِنْكَ مَوْعِظَةٌ مُوَصَّلَةٌ

وَ رِسَالَةٌ مُحَبَّرَةٌ

نَمَّقْتَهَا بِضَلاَلِكَ

وَ أَمْضَيْتَهَا بِسُوءِ رَأْيِكَ
پس از نام خدا و درود! نامۀ پند آميز تو به دستم رسيد كه داراى جملات به هم پيوسته، و زينت داده شده بود كه با گمراهى خود آن را آراسته، و با بد انديشى خاص خود آن را امضاء كرده بودى

وَ كِتَابُ اِمْرِئٍ

لَيْسَ لَهُ بَصَرٌ يَهْدِيهِ

وَ لاَ قَائِدٌ يُرْشِدُهُ

قَدْ دَعَاهُ اَلْهَوَى فَأَجَابَهُ

وَ قَادَهُ اَلضَّلاَلُ فَاتَّبَعَهُ

فَهَجَرَ لاَغِطاً

وَ ضَلَّ خَابِطاً
نامه مردى كه نه خود آگاهى لازم دارد تا رهنمودش باشد، و نه رهبرى دارد كه هدايتش كند، تنها دعوت هوسهاى خويش را پاسخ گفته، و گمراهى عنان او را گرفته و او اطاعت مى‌كند، كه سخن بى ربط‍‌ مى‌گويد و در گمراهى سرگردان است

وَ مِنْهُ لِأَنَّهَا بَيْعَةٌ وَاحِدَةٌ

لاَ يُثَنَّى فِيهَا اَلنَّظَرُ

وَ لاَ يُسْتَأْنَفُ فِيهَا اَلْخِيَارُ

اَلْخَارِجُ مِنْهَا طَاعِنٌ

وَ اَلْمُرَوِّي فِيهَا مُدَاهِنٌ
(از همين نامه است) همانا بيعت براى امام يك بار بيش نيست، و تجديد نظر در آن ميسّر نخواهد بود، و كسى اختيار از سر گرفتن آن را ندارد! آن كس كه از اين بيعت عمومى سر باز زند، طعنه زن، و عيب جو خوانده مى‌شود، و آن كس كه نسبت به آن دو دل باشد منافق است .

⚪️⚪️

شرح

۱- مروز بعدت

ثنی : خم گردم، پایل شدن ، عطف شدن ،

ثناعن : صرف،کف، کرد، ثناه : دوتاکرداورا

محبره : زینت شده، الزینه، مزین شده ، خوش ظاهر، آرامش یافته،

استئناف : طلب اعاده، مهام استئناف : وکیل استیناف ،

المروی : روایت شده، روایت کننده،

نمق : زینت داد، زینت دادن نامه ،

نمقت : خوش نوشته ای، آن رازیباکزدی، آراستی ،

موصله : پیوسته ،وصله زده، تلفیق شدهازکلامهای مختلف ومتضاد،

الهجر: خلاف وصل، هذیان ،بیهوده گفت، موقعی که شخص هذیان بگوید، یادرسخن گفتن به فحش وناسزاپردازد، شهری دربحرین ، بیهوده گفت،

لغط : صداکرد، کلام صدا،

من کثرلغطه کثرغلطه ،

لاغط : کسی که سخنانی بیمعنی باسروصدامی گوید،

کسی که بی معنی سخن گوید، مطالب بیهوده

وبی معناییفریادزدن، صداوهیاهو،

خبط : حرکت نامنظم ،درراه نادرست گام برداشتن

خبط البعیر: گم شدن شتر

القائد : الامام .

۲- متن